Informacje
Połączenie kulturowe
W Terrordromie Breslau Wiktora Rubina dzięki efektom medialnym pojawia się skojarzenie z teatrem niemieckim i charakterystycznym dla niego efektem obcości. Nie ma "ściany" między sceną a widownią, publiczność jest współodpowiedzialna za jego przebieg, dzięki obrazowi multimedialnemu role aktor - widz są na chwilę zamienione. Reżyser techniką medialną podkreśla współtworzenie spektaklu przez widza, zmusza, aby zobaczył w ekranie swoje odbicie, poczuł się odpowiedzialny za to, co dzieje się na scenie, za to, co dzieje się na świecie.
Legendarna Fabryka
Na przykładzie Factory 2 Krystiana Lupy widz obserwuje zestawienie obrazu elektronicznego z realnym ciałem aktora. Reżyser narzuca aktorowi zmierzenie się z jego własnym "ja". Za pomocą kamery i obrazu zbliża zakamarki ludzkiego ciała, doprowadza do zupełnego obnażenia aktora, wręcz ekshibicjonizmu, otwarcia się i przekroczenia granic intymności. Widz, balansując między fikcją a realnością, staje się "podglądaczem", poznaje cielesne tajemnice aktora, wdziera w jego sferę intymności.